Arama

şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız o mahur beste çalar müjgan'la ben ağlaşırız gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız o mahur beste çalar müjgan'la ben ağlaşırız bir yangın ormanından püskürmüş genç fidanlardı güneşten ışık yontarlardı sert adamlardı hoyrattı gülüşleri aydınlığı...

erkekleri perişan halde görmek isteyen kimi dişivarlıkların kendilerini teselli etme durumu. (bkz: erkekler de ağlar) (bkz: erkekler ağlamaz)