bir emre aydın şarkısı

bu kez anladım
kuru dallardan yapma
bi köprüden geçiyorum

ben ordaydım
erbabı yalnızları
yutan kentler biliyorum

bu kez anladım
hüzünlerden bozma
mutluluklar yaşıyorum

ben ordaydım
acemi aşıkları
boğan sular biliyorum

ne müttefik belli
ne sığınakların yeri

kaybettim bugün kendimi, hükümsüzdür
sonu yok bunun, boşluklardan boşluk beğendim
vazgeçtim...

(bkz: dayan yalnızlığım)